...لم يكن لأحد فى مهمز و لا لقائل فى مغمز،الذليل عندى عزيز حتى اخذ الحق له،و القوى عندى ضعيف حتى اخذ الحق منه.رضينا عن الله قضاءه و سلمنا لله امره.

نهج البلاغة،الخطب: 37

حضرت على عليه السلام فرمود:

در تمامى زندگى من،نقطه سياهى نيست تاعيب‏جويان و اشاره كنندگان با چشم و ابرو و اشاره كنند و سخنى گويند.خوارترين افراد نزد من عزيز است تا حق او را بستانم و نيرومند نزد من ناتوان است تا حق ديگران را از او بازگيرم.ما با تمام وجود به قضاى الهى خشنود و در برابر فرمانش تسليم هستيم.

سيره علوى (چهل حديث)

محمود لطيفى

اما و الله ان كنت لفى ساقتها حتى تولت‏بحذا فيرها،ما ضعفت و لا جبنت و ان مسيرى هذا لمثلها، فلانقبن الباطل حتى يخرج الحق من جنبه.مالى و لقريش؟و الله لقد قاتلتهم كافرين و لاقاتلنهم مفتونين و انى لصاحبهم بالامس كما انا صاحبهم اليوم.

نهج البلاغة،الخطب:33

به خدا سوگند،من همواره در زمره پيشتازان اين حركت‏بودم تا روزى كه جبهه دشمن تار و مار شد و جاهليت از صحنه بيرون رفت،بى آنكه كم‏ترين ضعف يا ترسى داشته باشم و امروز نيز در همان راستا قدم بر مى‏دارم و تصميم دارم باطل را بشكافم تا حق از پهلوى آن بيرون آيد.

مرا با قريش چه كار؟كه ديروز در موضع كفر بودند و با آنان جنگيدم و امروز نيز كه گرفتار فتنه و انحراف شده‏اند به پيكارشان خواهم خاست.من همانگونه كه ديروز با آنان برخورد كردم امروز نيز همانم.

سيره علوى (چهل حديث)

محمود لطيفى

الا و ان الشيطان قد جمع حزبه و استجلب خيله و رجله،و ان معى لبصيرتى،ما لبست على نفسى و لا لبس على.

نهج البلاغة،الخطب:10

حضرت امير المؤمنين عليه السلام فرمود:

آگاه باشيد كه اينك شيطان هواداران خود را گرد آورده،نيروهاى سواره و پياده اش را فرا خوانده است. در صورتى كه بينش من همواره همراه من بوده و هرگز حقايق را بر خود مشتبه نساخته‏ام و حقيقت نيز بر من مشتبه نشان داده نشده است-نه خود را فريب داده‏ام و نه فريب خورده‏ام-.

سيره علوى (چهل حديث)

محمود لطيفى

-لما عوتب على التسوية فى العطاء- اتامرونى ان اطلب النصر بالجور فيمن وليت عليه؟!و الله ما اطور به ما سمر سمير و ما ام نجم فى السماء نجما،لو كان المال لى لسويت‏بينهم فكيف و انما المال مال الله.

نهج البلاغة،الخطب:124.آنگاه كه حضرت امير عليه السلام بدليل رعايت مساوات در تقسيم بيت المال مورد عتاب قرار گرفت فرمود:

آيا به من امر مى‏كنيد و اصرار مى‏ورزيد تا پيروزى را به بهاى ستم بر كسانى كه مسؤوليت‏سرپرستى آنها بر دوشم نهاده شده است‏بدست آورم؟!

به خدا سوگند كه تا روزگار در گردش است و ستارگان آسمان در پى هم حركت مى‏كنند،چنين كار ناروايى نخواهم كرد.اگر اين مال ثروت شخصى من بود در تقسيم آن مساوات را رعايت مى‏كردم،چه رسد به اينكه مال،مال الله است.

سيره علوى (چهل حديث)

محمود لطيفى

ايها الناس!انى و الله ما احثكم على طاعة الا و اسبقكم اليها و لا انهاكم عن معصية الا و اتناهى قبلكم عنها.

نهج البلاغة،الخطب:173

حضرت امير المؤمنين عليه السلام فرمود:

اى مردم!بخدا سوگند من هرگز شما را به هيچ طاعتى فرا نمى‏خوانم مگر آنكه خود بر شما-در عمل به آن-پيشى مى‏جويم و از هيچ گناهى بازتان نمى‏دارم و نهى نمى‏كنم-مگر آنكه پيش از شما،خود را از عمل به آن باز مى‏دارم.

سيره علوى (چهل حديث)

محمود لطيفى

و الله لو اعطيت الاقاليم السبعة بما تحت افلاكها على ان اعصى الله فى نملة اسلبها جلب شعيرة ما فعلت،و ان دنياكم عندى لاهون من ورقة فى فم جرادة تقضمها، ما لعلى و نعيم يفنى و لذة لا تبقى!

نهج البلاغة،الخطب:222

حضرت على عليه السلام فرمود:

بخدا سوگند اگر اقليمهاى هفت‏گانه زمين را با هر چه در زير آسمان آنها است‏به من دهند تا خدا را در حد گرفتن پوست جوى از دهان مورى نافرمانى كنم،نخواهم كرد.چرا كه اين دنياى شما در نزد من از برگ نيم جويده‏اى در دهان ملخى ناچيزتر است.على را با نعمتهاى فناپذير و لذت‏هاى گذرا و ناپايدار چه كار!

سيره علوى (چهل حديث)

محمود لطيفى

الا و ان امامكم قد اكتفى من دنياه بطمريه و من طعمه بقرصيه،...فو الله ما كنزت من دنياكم تبرا و لا ادخرت من غنائمها و فرا،و لا اعددت لبالى ثوبى طمرا،و لا حزت من ارضها شبرا.

نهج البلاغة،الكتب:45

حضرت على عليه السلام فرمود:

بدانيد و آگاه باشيد كه پيشواى شما از دنياى خود به دو پاره تن پوش و از خوردنيهايش به دو قرص نان بسنده كرد...و خداى را سوگند كه از دنيايتان نه زرى اندوخته‏ام و نه از غنائمش ثروتى انباشته‏ام و حتى براى كهن جامه خود تن پوش ديگرى و يا از سرزمين‏هاى شما يك وجب در اختيار نگرفته‏ام.

سيره علوى (چهل حديث )

محمود لطيفى

...هيهات ان يغلبنى هواى و يقودنى جشعى الى تخير الاطعمة و لعل بالحجاز او اليمامة من لا طمع له فى القرص و لا عهد له بالشبع او ابيت مبطانا و حولى بطون غرثى و اكباد حرى.

نهج البلاغه،الكتب:45

حضرت على عليه السلام فرمود:

هيهات كه هو و هوسم بر من چيره شود و شكمبارگى به گزينش طعام‏هاى لذيذ وادارم نمايد،در حالى كه چه بسا در يمامه و يا حجاز كسانى باشند كه اميد دستيابى به قرص نانى نداشته و خاطره‏اى از سيرى ندارند و هرگز مباد كه من با شكم پر بخوابم در حالى كه شايد پيرامون من شكمهاى به پشت چسبيده و جگرهاى سوخته باشد.

سيره علوى (چهل حديث)

محمود لطيفى